ก่อนหน้าฉบับปรับปรุงปี 2569 ประเด็นด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศถูกบรรจุอยู่ในส่วนเพิ่มเติม (Amendment) ที่ประกาศใช้เมื่อปี 2024 โดยกำหนดให้องค์กรต้องพิจารณาว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นประเด็นภายนอกที่เกี่ยวข้องหรือไม่ในการวิเคราะห์บริบทองค์กร แต่ในฉบับปรับปรุงล่าสุด ประเด็นนี้ได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาหลักอย่างสมบูรณ์
สองมิติที่องค์กรต้องพิจารณา
มาตรฐานกำหนดให้องค์กรพิจารณาทั้งมิติการลดก๊าซเรือนกระจก (Mitigation) เช่น การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากกระบวนการผลิต และมิติการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Adaptation) เช่น การประเมินความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติที่รุนแรงขึ้นต่อห่วงโซ่อุปทานและสถานประกอบการ ทั้งสองมิตินี้ต้องปรากฏอยู่ในการวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและบริบทองค์กรอย่างชัดเจน
ผลต่อการกำหนดวัตถุประสงค์สิ่งแวดล้อม
องค์กรที่มีวุฒิภาวะด้านสิ่งแวดล้อมสูงเริ่มนำเป้าหมายการลดก๊าซเรือนกระจกที่วัดผลได้ เช่น เป้าหมายตามแนวทาง Science Based Targets มาบรรจุเป็นส่วนหนึ่งของวัตถุประสงค์สิ่งแวดล้อมตามข้อ 6.2 อย่างเป็นรูปธรรม แทนที่จะเป็นเพียงคำมั่นสัญญาเชิงนโยบายที่ไม่มีตัวชี้วัด
คำแนะนำสำหรับองค์กรไทย
เราแนะนำให้องค์กรเริ่มจากการจัดทำบัญชีก๊าซเรือนกระจกองค์กร (Carbon Footprint for Organization) ตามแนวทางขององค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (อบก.) เป็นข้อมูลพื้นฐาน ก่อนนำมาบูรณาการเข้ากับกระบวนการวางแผนของระบบ ISO 14001 ซึ่งจะช่วยให้องค์กรมีความพร้อมทั้งด้านมาตรฐานสากลและมาตรการภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับคาร์บอนเครดิตในอนาคต